کودک پویا

مقایسه‌ی اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و رشد پس از سانحه (PTG)

🌀 تعریــــف:

📍اختلال استرس پس از سانحه (PTSD): اختلال روانی ناشی از تجربه یا مشاهده یک تروما که همراه با علائم مزاحم، اجتنابی و برانگیختگی است.

📍رشد پس از سانحه (PTG): رشد روان‌شناختی مثبت پس از مواجهه با بحران یا تروما.

🌀 دیدگاه نظری:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD):

بر پایه‌ی مدل آسیب‌شناسی و واکنش بیمارگونه.

📍 رشد پس از سانحه (PTG): برگرفته از روان‌شناسی مثبت و ظرفیت‌های درونی انسان.

🌀 ماهیت هیجانی:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): ترس، خشم، بی‌قراری، گناه.

📍 رشد پس از سانحه (PTG): امید، قدردانی، معنا، آرامش پس از طوفان.

🌀 زمان بروز:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): معمولاً در هفته‌ها یا ماه‌های نخست پس از سانحه.

📍 رشد پس از سانحه (PTG): معمولاً پس از عبور نسبی از بحران اولیه و شروع بازتاب درونی.

🌀 پیامدهای روانی:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): اختلال در عملکرد، روابط، خواب، تمرکز.

📍رشد پس از سانحه (PTG): بهبود روابط، هدفمندی، تاب‌آوری، معنایابی.

🌀 شاخص‌های بالینی:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): فلش‌بک، کابوس، اجتناب، گوش به زنگی و...

📍 رشد پس از سانحه (PTG): تغییر در اولویت‌ها، رشد معنوی، دگرگونی هویتی.

🌀 نوع تفکر غالب:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): منفی‌نگر، تهدیدمحور، آینده‌هراسان.

📍 رشد پس از سانحه (PTG): معناگرا، رشد‌محور، پذیرش‌گرا.

🌀 عملکرد اجتماعی:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): کناره‌گیری، انزوا، بدگمانی.

📍رشد پس از سانحه (PTG): نزدیکی بیشتر به خانواده/دوستان، همدلی بیشتر.

🌀 نقش درمانگر:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): تمرکز بر کاهش علائم، بازسازی حافظه تروما.

📍رشد پس از سانحه (PTG): کمک به شناسایی منابع معنا، حمایت از فرایند رشد درونی.

🌀 نیاز به مداخله درمانی:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): معمولاً ضروری و فوری.

📍رشد پس از سانحه (PTG): همیشه نیازمند درمان نیست؛ گاه خودجوش و طبیعی‌ست.

🌀 مثال بالینـــی:

📍اختلال استرس پس از سانحه(PTSD): قربانی زلزله‌ای که هنوز از مکان‌های بسته می‌ترسد و کابوس می‌بیند.

📍 رشد پس از سانحه (PTG): همان فرد، پس از درمان، به فعال اجتماعی در حوزه کمک‌رسانی به بازماندگان تبدیل می‌شود.